Haftalık Yazılar

MUTLULUK DENEYİMLEDİKÇE KENDİSİNİ TÜKETİRMİ ?

Evet özellikle benim monoton mutluluklar olarak isimlendirdiğim mutluluklar deneyimledikçe kendilerini tüketiyorlar, hemde hızla …

Üşüdükten sonra bir şöminenin yanına gittiğimizde, o ilk hissettiğimiz yoğun sıcaklık bizi mutlu edecektir fakat biraz sonra ateşten uzaklaşmak ihtiyacı duyarız ve akabinde yanmamak için şömineyi daha uzak bir köşeden izlemek mecburiyetinde kalırız.

Ateşin yanına ilk gittiğimizdeki keyif artık yok olmuştur.

Diğer bir örnek,

Yenilen çikolata ilk önce çok lezzetli gelir, birkaç taneden sonra yeterli doyuma ulaşırız ve yemeye devam edersek midemiz bulanacaktır.

Çikolatanın verdiği o ilk keyif yine yok olmuştur.

Hoşlandığımız birisi ile ilk flörtler harikadır, onun ilgisinden hoşlanırız fakat eğer bu ilgi hergün, günlerce /haftalarca/aylarca ve artarak devam ederse genellikle kaçıp kurtulmak isteriz.

Bir kez daha o ilk arzu yok oluşmuştur.

Yukarıdaki birkaç örnek o ilk periyotta aldığımız keyifin dorukta olduğu daha sonra ivmesini kaybederek azaldığı ve akabinde yok olduğu durumlardan sadece birkaçıdır. Bu tür mutluluklar bir süre sonra tekrar benzer olgulara sahip olduğumuzda yine benzer keyiflerin alınabileceği mutluluklardır. Ben onları monoton mutluluklar olarak adlandırıyorum. Bunlar yaşamımız boyunca tekrarlanabilirler ve bizler için öncekilerine benzer mutluluk hisleri yaratabilirler.

Bir de yaşamımızda var olan, kaybedildiğinde geri kazanılması bazen imkansız olan  ve maalesef genellikle kaybettikten sonra asıl değerlerinin farkında olabildiğimiz mutluluklar vardır. Ben onları dinamik mutluluk fırsatları olarak adlandırıyorum.  Bunlar monoton fırsatlardan daha uzun bir süre yaşamımızda kalabilirler, gerekli özen gösterilirse bizi terk etmezler, sürekli olabilirler ve fakat önemli bir kısmı kaybedilince yeniden geri kazanılamazlar.

Özgürlük, sağlık, aile, anne sevgisi, baba güvenliği, evlat kokusu, birkaç samimi dost, sevgi dolu bir gülücük, içten bir sarılış, çapkın bir göz kırpış, tatlı bir öpücük, başarı, takdir, samimi bir teşekkür, onurlu bir özür  ……….. gibi sahip olduğumuz fakat değerlerini sıklıkla yeterince bilemediğimiz,  biraz özen gösterdiğimizde bizleri onlar yaşadıkça terketmeyen ve monoton mutluluklardan farklı içeriklere sahip mutluluk fırsatlarıdır onlar.

Onların farkında olalım, gerçek değerlerini anlamak için onları kaybetmeyi beklemeyelim, daima yanıbaşımızda olacaklarmış gibi davranmayalım onlara çünkü bir sonraki sabahın güneşi onların üzerlerine  doğmayabilir, bir sonraki sabah onlar bizsiz, biz onlarsız ve yapayanlız uyanabiliriz.

Yaşam sizlere sık sık gülümsesin dilerim, umarım bir sonraki yazımda tekrar birarada olabiliriz.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply